Wiszące ogrody Semiramidy to kolejny z siedmiu cudów starożytnego świata, który do dnia dzisiejszego niestety nie przetrwał, a pozostają (i wciąż czynione są nowe) jego wyobrażenia. Znajdowały się w Babilonie. Były bardzo często opisywane przez historyków rodem z Grecji. Wybudować je kazał Nabuchodonozor II panujący na przełomie szóstego oraz siódmego stulecia. Był to prezent dla jego małżonki. Nie jest wiadome, dlaczego ogrodom tym nadano nazwę Semiramidy – była to władczyni asyryjska żyjąca dwa stulecia wcześniej. Ogrody znajdowały się na specjalnych tarasach, które skonstruowano w taki sposób, ażeby powstały z nich korytarze. Nie jest znany także dokładny czas założenia tych ogrodów, aczkolwiek miało to miejsce w siódmym lub w szóstym stuleciu przed naszą erą. Ich istnienie potwierdzają nie tylko przekazy historyczne, ale także wyniki prac o charakterze archeologicznym, jakie tutaj zostały przeprowadzone. Potwierdzono obecność specjalnie skonstruowanych tarasów, a ponadto także studni.